Τροφική Αλλεργία στα Παιδιά

Η τροφική αλλεργία είναι πιο συχνή στα παιδιά σε ποσοστά 5-10% με τις αλλεργικές αντιδράσεις στις τροφές να ποικίλουν σε βαρύτητα από ήπιες με εξάνθημα, πρήξιμο σε χείλη ή μάτια, κοιλιακό άλγος ή εμετό μέχρι την πιο βαριά και επικίνδυνη για την ζωή κλινική εκδήλωση, αυτή της Αναφυλαξίας. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι ασθενείς και οι φροντιστές τους πρέπει να έχουν ειδικό πλάνο για την αντιμετώπιση της Αναφυλαξίας και ειδικό «στυλό» αδρεναλίνης στη χρήση του οποίου να έχουν εκπαιδευτεί.

Τα πιο συχνά τρόφιμα στα οποία μπορεί να εκδηλωθεί αλλεργία είναι το γάλα/γαλακτοκομικά, το αβγό, το αράπικο φυστίκι και οι ξηροί καρποί, το σουσάμι, τα σιτηρά, η σόγια, τα ψάρια και τα θαλασσινά. Ευτυχώς, τα περισσότερα παιδιά θα ξεπεράσουν την τροφική τους αλλεργία. Ωστόσο, κάποιες αλλεργίες μπορεί να επιμείνουν δια βίου.

Για την ακριβή διάγνωση, ο ιατρός θα κάνει ειδικές εξετάσεις τόσο στο δέρμα του παιδιού (Δερματικές δοκιμασίες για νυγμού) όσο και ειδικές αιματολογικές εξετάσεις.

Οι διατροφικές οδηγίες με τον αποκλεισμό του υπεύθυνου αλλεργιογόνου - τροφίμου πρέπει να δίνονται από τον ιατρό και σε συνεργασία πολλές φορές με ειδικό διαιτολόγο. Πλέον υπάρχουν και ειδικές μορφές «ανοσοθεραπείας» (απευαισθητοποίησης) σε τροφές που μπορούν να βοηθήσουν τους μικρούς ασθενείς.

Εκτός από την αντιμετώπιση μιας ήδη εγκατεστημένης αλλεργίας, πολύ σημαντική είναι η πρόληψη των τροφικών αλλεργιών. Προς την κατεύθυνση αυτή, θα πρέπει να γίνεται νωρίς η εισαγωγή των στερεών από τον 4ο-6ο μήνα και σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδιάτρου.

Παρασκευή Μαγγίνα,   MD , PhD , Παιδίατρος – Παιδοαλλεργιολόγος, Επιμελήτρια Παιδοαλλεργιολογικού Τμήματος ΙΑΣΩ Παίδων, Επιστημονικός Συνεργάτης «Μονάδας Αλλεργιολογίας & Κλινικής Ανοσολογίας» Β’ Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών